نواحی تلاقی فیبوناچی
یک سطحِ فیبوناچیِ تنها خبرِ چندانی ندارد؛ آنچه معنا دارد جایی است که چند سطحِ مستقل روی هم میافتند. این صفحه سطوحِ بازگشتی و گسترشیِ همهٔ جفتپیوتهای اخیرِ یک نماد را میسازد و باندهایی را نشان میدهد که در پهنای کمتر از یک درصد چند سطح در آنها جمع شده است.
پیوتها همان نقاطِ چرخشِ موتورِ موجِ سایتاند (زیگزاگِ درصدی، زیگزاگِ ATR یا فراکتال) و روی سریِ تعدیلشدهٔ قیمت محاسبه میشوند، پس افزایشِ سرمایه یک موجِ نزولیِ ساختگی نمیسازد. برای هر جفتِ «کف و سقف» چهار سطحِ بازگشتی (۳۸٫۲٪، ۵۰٪، ۶۱٫۸٪، ۷۸٫۶٪) و دو سطحِ گسترشی (۱٫۲۷۲ و ۱٫۶۱۸) ساخته میشود.
امتیازِ هر ناحیه جمعِ وزنِ سطوحِ درونِ آن است و وزن سه ضریبِ صریح دارد: تازگیِ موجِ مبنا، دامنهٔ آن موج، و اینکه سطح بازگشتی است یا گسترشی (گسترش ادعای کمتری دارد چون برونیابیِ فراتر از دادهٔ موجود است). ستونِ «پایه» شمارِ جفتپیوتِ متمایزی است که در آن ناحیه سهم دارند — همان چیزی که یک تلاقیِ واقعی را از سه نسبتِ نزدیکِ یک موج جدا میکند.
راهنمای این صفحه
- ناحیهٔ تلاقی پیشبینی نیست؛ باندی است که در آن چند سطحِ مرجعِ رایج همزمان دیده میشوند و رفتارِ بازار در آن محدوده بیشتر جلبِ توجه میکند.
- قیمتها ریالیاند و طبقِ تنظیمِ واحدِ پولِ حسابِ شما نمایش داده میشوند.
- هرچه پهنای ناحیه را بزرگتر بگیرید نواحیِ بیشتری پیدا میشود ولی دقتشان کمتر است؛ پیشفرضِ یک درصد عمدی است.
- روشِ پیوت را عوض کنید تا ببینید نواحی چقدر به انتخابِ روش حساساند. ناحیهای که در هر سه روش میماند اعتبارِ بیشتری دارد.
نمودار قیمت و نواحی تلاقی
؟قیمت، پیوتها و باندها
پررنگیِ هر باند با امتیازش متناسب است، پس ناحیهٔ کمرنگ یعنی تلاقیِ ضعیفتر نه بیاهمیت. مثلثهای روی نمودار پیوتهای بهکاررفتهاند؛ همانهایی که کلِ سطوح از جفتشدنشان ساخته شده است. سری تعدیلشده است، پس با تابلوی خامِ نماد در روزهای افزایشِ سرمایه فرق میکند.
نواحی تلاقی
؟«فاصله» اختلافِ مرکزِ ناحیه با آخرین قیمتِ پایانیِ تعدیلشده است. ناحیهای که قیمت همین حالا داخلش ایستاده با برچسبِ «داخل ناحیه» علامت میخورَد.
پیوتهای بهکاررفته
؟پیوتی که روی کندلِ قفلِ صف نشسته باشد علامت میخورَد: در روزِ قفل قیمت آزادانه کشف نشده و آن نقطهٔ چرخش کمتر قابلِ اتکاست.